1937: Roger Lapebie
Roger Lapébie, geboren op 16 januari 1911 te Bayonne, was beslist geen gemakkelijke jongen, want hij lag nog al eens overhoop met organisatoren. Lapébie was een renner met heel veel klasse, die door zijn moeilijk karakter niet alles uit zijn loopbaan wist te halen. Van origine was Lapébie een baanrenner, maar na een stage bij Velo-club Levallos richtte hij zich meer op de weg. Roger was vooral populair door zijn niet aflatende strijdlust, maar hij slaagde er niet in om de werkelijk grote koersen te winnen. In 1933 brak Lapébie echt door. Hij won dat jaar zeven grote wedstrijden, waaronder het kampioenschap van Frankrijk. Met de blauw-wit-rode trui om de schouders won hij Parijs-Roubaix en dat betekende voor patriot Lapébie zeer veel. Omdat hij na bandbreuk van fiets had gewisseld, werd hij echter gedeclasseerd. "De grootste teleurstelling uit mijn loopbaan", zei hij later.
In de Tour de France zat het Lapébie ook niet altijd mee. Bij zijn eerste deelname in 1932 won hij een rit en eindigde als 23e, maar het jaar daarna had hij al ruzie met Henri Desgrange. Hij moest daardoor bij de onverzorgden rijden en eindigde als 29e. In 1934 was Roger Lapébie geweldig op dreef in de Tour. Hij won vijf etappes en legde op de derde plaats beslag in het eindklassement. Het volgende jaar lag hij opnieuw overhoop met Desgrange en reed hij weer als individueel. In de twaalfde rit staakte hij de strijd en omdat in 1936 de ruzie nog niet was bijgelegd, ontbrak Lapébie toen helemaal op het appèl.
In 1937 was er een oplossing voor het geschil gevonden en Lapébie verscheen weer aan de start, en hoe! Hij won drie etappes plus het eindklassement, maar over zijn zege was veel te doen geweest. De chauvinistische Fransen lieten namelijk geen gelegenheid onbenut om hun landgenoot te bevoordelen. Zo werden plots ploegentijdritten uit het schema geschrapt, waarmee de Belgen zwaar gedupeerd werden. Eerder al hadden de Belgen zwaar geprotesteerd tegen de praktijken van Lapébie, die zich in de Alpen aan een auto had vastgeklampt en zo zijn achterstand had weten te beperken. De Spaanse klimgeit Berrendero gaf in de Pyreneeën een ware demonstratie, maar achter zijn rug vocht Sylvère Maes, geassisteerd door klimspecialist Vervaecke, de strijd uit met Roger Lapébie. De renners moesten die dag vier cols beklimmen. De Peyresourde, Aspin, Tourmalet en Aubisque moesten over deze Tour beslissen en na drie cols had Lapébie al een achterstand van zeseneenhalve minuut. Tot ieders verbazing maakte de Fransman die achterstand weer volledig goed, maar in de beklimming van de Aubisque werd dat raadsel opgelost. Lapébie sleurde zich voort van de ene auto naar de andere en toen de Belgen dat zagen waren ze furieus. Protesteren bij Henri Desgrange hielp niet en toen Lapébie in de afdaling achter de wagen van Franse journalisten demarreerde leverde hem dat ook nog de ritzege op. In het Belgische kamp ontstond er een hevig tumult, toen Lapébie slechts een straf kreeg van anderhalve minuut. Die straf woog niet op tegen het voordeel, dat hij uit zijn gewraakte acties had gehaald. 's-Anderendaags reed Maes veertig kilometer voor de eindstreep lek en toen zag Lapébie zijn kans. Met hulp van zijn ploeg en talrijke huurlingen kon de Fransman bijna tweeëneenhalve minuut terugpakken op Maes. Omdat Maes onderweg de hulp had aanvaard van twee individuelen kreeg de geletruidrager nog een straf van vijftien seconden. Dat was voor de Belgen de druppel, die de emmer deed overlopen en zij stapten daarom de volgende dag gezamenlijk in de trein naar Brussel. De eindzege kon Lapébie daardoor niet meer ontgaan.
De wielerloopbaan van Roger Lapébie werd in 1939 abrupt afgebroken, toen hij bij de finish van Bordeaux-Parijs in 1939 een gebroken knieschijf opliep. Roger Lapébie bleef nog lang betrokken bij de wielersport als chauffeur van de Franse televisie. Op 11 oktober 1996 overleed hij op 85-jarige leeftijd.
|
