1951: Hugo Koblet
Hugo Koblet, geboren op 21 maart 1925 te Zürich, was een mooie jongen en een sierlijk atleet. Hij dankte er zijn bijnaam "Pedaleur de charme" aan. Mooie Hugo was een buitengewoon kampioen, die in alle onderdelen van de wielersport tot de uitblinkers behoorde. Hugo Koblet debuteerde in 1944 met een zege in de Ronde van de Vier Kantons en manifesteerde zich al snel als een uitnemend achtervolger door de Zwitserse titel voor zich op te eisen. In 1946 werd Koblet prof en in deze categorie werd hij acht jaar achtereen achtervolgingskampioen van zijn land. Een wereldtitel zat er echter nooit voor hem in.
Op de weg ontpopte de Zwitser zich tot een ronderenner van buitengewoon formaat. Hij was in 1950 de eerste buitenlander, die de Ronde van Italië won en het jaar daarop won Hugo Koblet op meesterlijke wijze de Tour de France. In de Ronde van Italië deed hij nog enkele keren een greep naar de eindzege, maar zowel in 1953 als in 1954 moest hij tevreden zijn met een tweede plaats. In 1953 moest er wel een sublieme Fausto Coppi aan te pas komen om Koblet uit de roze trui te rijden. Twaalf ritten lang droeg hij die leiderstrui, maar op de Stelvio-pas moest hij het hoofd buigen voor Coppi. Koblet won in de Giro in totaal zeven etappes en won er éénmaal het bergklassement. In de Ronde van Zwitserland speelde hij natuurlijk ook jaarlijks een hoofdrol. Hij won er elf ritten en werd driemaal (1950, 1953 en 1955) als eindwinnaar gehuldigd.
In de klassiekers kwam Hugo Koblet niet zo uit de verf. Een tweede plaats in de Ronde van Vlaanderen is zijn enige referentie op dat vlak. Op de baan was hij daarentegen een topattractie. Samen met Armin von Büren vormde hij een veelgevraagd koppel en ze wonnen samen vele wedstrijden, waaronder zeven zesdaagsen. Met Walter Diggelmann won Koblet eerder ook al twee zesdaagsen.
Eind 1958 zette Hugo Koblet een punt achter zijn wielerloopbaan en hij verbleef daarna drie jaar in Venezuela. Op 2 november 1964 raakte Koblet bij een zwaar auto-ongeval betrokken. Hij slipte en knalde met zijn wagen tegen een boom en werd vreselijk verminkt naar het ziekenhuis gebracht, waar hij op 6 november aan de gevolgen van het ongeluk is overleden. De indruk, dat er sprake was van een zelfmoord, kon nimmer worden uitgewist.
|
