1956: Roger Walkowiak
De op 2 maart 1927 in Montluçon geboren Roger Walkowiak is altijd als een eendagsvlieg afgeschilderd. Wel begrijpelijk, want de Fransman kon later zijn verrassende Tourzege van 1956 niet meer bevestigen. 'Walko' reed in 1944 zijn eerste wielerwedstrijd en werd in 1951 professional. In 1952 werd hij tweede in de Ronde van het Westen en een jaar later behaalde hij ook in Parijs-Nice deze ereplaats. In 1955 werd hij eveneens tweede in de 'Dauphiné Libéré', die gewonnen werd door Louison Bobet. In 1951 reed Roger Walkowiak meteen al de Tour, maar hij kwam niet verder dan een 57ste plaats. In 1953 kreeg hij weer een kans en toen belandde hij op de 47ste plaats in de eindstand. In 1955 reed hij de Tour zelfs niet uit.
Des te groter was de verrassing, toen Walkowiak een jaar later de Tour op zijn nog zeer bescheiden erelijst schreef. Voor die Tour waren Charly Gaul, Stan Ockers, Gastone Nencini en Jean Brankart de grote kanshebbers. Walkowiak was een outsider, die daardoor ongemerkt met allerlei ontsnappingen kon meespringen en zich ongemerkt in de top van het klassement nestelde. De kopmannen hadden alleen oog voor elkaar en Walkowiak profiteerde daar in de etappe naar Angers van. Hij greep er de gele trui, die hem in het verdere verloop van de Tour vleugels zou geven. Hij moest het leiderstricot nog wel afstaan aan Gerrit Voorting, André Darrigade, Jean Adriaensens en Woutje Wagtmans, maar in de Alpen heroverde hij het geel. Uiteindelijk hield hij tot aan het Parijse Parc des Princes stand.
De Tourzege legde een zeer zware druk op de schouders van de Fransman, die onder die druk vrij snel bezweek. Zo haalde hij een jaar later zelfs het einde van de Tour niet. Roger Walkowiak was weer spoedig een figurant in het peloton, maar dankzij die ene Tourzege werd zijn naam toch onsterfelijk. In de loop der jaren werd hij vooral ten tonele gevoerd, als de Tour door een nog vrij onbekende renner werd gewonnen, die dan steeds werd vergeleken met de Tourwinnaar van 1956. Die vergelijking viel echter steeds in het nadeel uit van Roger Walkowiak, die in 1960 zijn fiets definitief aan de wilgen hing.
|
