1957-61-62-63-64: Jacques Anquetil
"Monsieur Chrono" werd op 8 januari 1934 te Mont-Saint-Aignan geboren. Jacques Anquetil is samen met Eddy Merckx, Bernard Hinault en Miguel Indurain recordhouder inzake het aantal overwinningen in de Tour de France. Maar liefst vijfmaal schreef de Normandiër de Grand Boucle op zijn naam. Toch was Anquetil niet populair bij het Franse publiek, dat bijna altijd partij koos voor de underdog Raymond Poulidor. De wijze, waarop Anquetil zijn rittenwedstrijden won, was bijna altijd hetzelfde. Steeds speelde hij zijn sterkste wapen, het tijdrijden uit, hoewel hij in het hooggebergte goed partij kon bieden. Ondanks dat er dus duidelijk sprake was van een geweldige atletische prestatie, kon Anquetil daarmee niet de sympathie van het publiek afdwingen. Vaak werd hem verweten, dat hij op de fiets te veel rekende en iedere overbodige inspanning achterwege liet.
Jacques Anquetil is ongetwijfeld de grootste tijdrijder aller tijden geweest. In zijn loopbaan won hij in totaal zo'n zestig ritten tegen het uurwerk. Negenmaal nam hij deel aan de Grand Prix des Nations en ook negenmaal ging hij met de zegepalm naar huis. In 1956 verbeterde hij voor het eerst het werelduurrecord, dat Fausto Coppi veertien jaar eerder had gevestigd. In 1967 stelde hij het werelduurrecord weer scherper, maar dat werd nooit officieel erkend, omdat hij weigerde zich aan de dopingcontrole te onderwerpen. Na zijn loopbaan maakte hij er geen geheim van gebruik te hebben gemaakt van stimulerende middelen.
In 1957 won Jacques Anquetil toch wel enigszins verrassend voor het eerst de Tour de France. Het bleef daarna enkele jaren wat stil rond hem, totdat hij in 1960 de Ronde van Italië op zijn naam bracht. In 1961 won Anquetil op indrukwekkende wijze weer de Tour en dat was het begin van een unieke serie. Vier jaar op rij was hij niet te stuiten en dat betekende een record, dat een tiental jaren later door Eddy Merckx werd geëvenaard. In 1964 slaagde Anquetil er tevens in om de dubbelslag Giro-Tour binnen te halen, terwijl hij in 1963 de Vuelta en de Tour won.
Hoewel Anquetil in de klassiekers zelden tot de uitblinkers behoorde, slaagde hij er toch in om in 1964 Gent-Wevelgem te winnen. In 1966 won hij ook nog Luik-Bastenaken-Luik. In 1965 zorgde Maître Jacques nog voor een unieke stunt, die hij vantevoren had aangekondigd. Hij zou de etappewedstrijd Dauphiné Libéré en Bordeaux-Parijs rijden en allebei winnen. Tussen finish en start van deze twee wedstrijden lag een tijdsverschil van slechts negen uur. Na een zware strijd won Anquetil inderdaad de Dauphiné Libéré. Met een speciaal vliegtuig vloog hij naar Bordeaux om er te starten voor de monsterrit van 557 kilometer. Ondanks een hevige inzinking won hij ook deze klassieker en maakte daarmee zijn boute uitspraak waar. Anquetil was een uniek figuur in de wielersport, maar zou er nimmer in slagen om het Franse volk aan zijn voeten te krijgen.
Hij werd in 1966 benoemd tot Ridder in het Legioen van Eer. In 1969 sloot hij zijn imposante wielerloopbaan af en werd hij hereboer in Normandië. Hij was tot zijn dood bij het wielrennen betrokken door zijn functie als wedstrijdleider in Parijs-Nice, een brievenrubriek tijdens de Tour in de sportkrant l'Equipe en zijn optreden als tv-commentator. Op 18 november 1987 overleed Jacques Anquetil aan maagkanker.
|
